Hypertension

ความดันโลหิตสูง (Hypertension)

            ความดันโลหิตสูง (Hypertension) เป็นศัพท์ทางการแพทย์ หมายถึง ภาวะที่มีความดันโลหิตขึ้นสูงผิดปกติ โดยความดันโลหิต คือ ความดันที่อยู่ภายในหลอดเลือดแดง ซึ่งหลอดเลือดแดงมีหน้าที่นำเลือดจากหัวใจลำเลียงไปยังอวัยวะและส่วนต่าง ๆ ทั่วร่างกาย

ความดันโลหิต คือ อะไร? 
            ความดันโลหิตของแต่ละคนจะวัดเป็นตัวเลข 2 ค่า ดังนี้

 ความดันตัวบน (Systolic BP)  ความดันในหลอดเลือดแดงขณะหัวใจบีบตัว
(วัดในขณะจังหวะหัวใจเต้น)
 ความดันตัวล่าง (Diastolic BP)  ความดันในหลอดเลือดแดขณะหัวใจคลายตัวระหว่างจังหวะการเต้นของหัวใจ

 

            ความดันโลหิตสูงจะรายงานเป็นความดันโลหิตตัวบนทับความดันตัวล่าง ตัวอย่าง
เช่น 120/70 หรือ 120 ทับ 70
            ความดันโลหิตสูงที่ไม่ได้รับการรักษาจะเพิ่มความเครียดให้กับหัวใจและหลอดเลือด
หรือแม้แต่ทำให้เกิดความเสียหายกับอวัยวะในร่างกาย ความดันโลหิตสูงเพิ่มความเสี่ยงของการเกิดภาวะ หัวใจวาย กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด ภาวะหลอดเลือดสมองผิดปกติ และไตวาย

นิยามของภาวะความดันโลหิตสูง

นิยาม

 ระดับความดันโลหิต

 ความดันโลหิตปกติ  น้อยกว่า 120 / น้อยกว่า 80
 ภาวะก่อนเป็นความดันโลหิตสูง   121 ถึง 139 / 81 ถึง 89

 ภาวะความดันโลหิตสูง

 ระยะที่ 1  140 ถึง 159 / 90 ถึง 99
 ระยะที่ 2  160 ถึง 179 / 100 ถึง 109
 ระยะที่ 3  ตั้งแต่ 180 / ตั้งแต่ 110

 

            ผู้ที่มีภาวะก่อนเป็นความดันโลหิตสูงจะมีโอกาสเสี่ยงที่จะกลายเป็นความดันโลหิตสูง และภาวะแทรกซ้อนทางหลอดเลือดและหัวใจ แต่การรับประทานยาเพื่อลดความดันยังไม่มีข้อมูลว่ามีประโยชน์ในผู้ที่มีภาวะก่อนเป็นความดันโลหิตสูง
            ผู้ป่วยที่เป็นความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุมักพบในผู้ใหญ่เกือบทั้งหมด ในปัจจุบันเรายังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัดของภาวะนี้ มีผู้ป่วยความดันโลหิตสูงบางส่วนที่ทราบสาเหตุที่สามารถแก้ไขได้ โดยมักพบในผู้ที่มีไตบกพร่องหรือระบบฮอร์โมนผิดปกติ

ความดันโลหิตสูงถือเป็นความเสี่ยง
            ความดันโลหิตสูงเป็นปัญหาสุขภาพที่พบได้บ่อย ในประเทศไทยพบถึงร้อยละ 21 ในผู้ที่มีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป ความดันโลหิตสูงพบได้บ่อยในผู้ใหญ่ที่สูงวัย ยิ่งอายุมากก็พบภาวะนี้ได้มากขึ้น แต่สิ่งที่น่าตกใจ คือ ผู้ป่วยที่มีภาวะความดันโลหิตสูงมักจะไม่ได้รับการควบคุมให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ จากการสำรวจในประเทศไทยพบว่ามีเพียง 1 ใน 5 ของผู้ป่วยที่มีความดันโลหิตสูงที่สามารถควบคุมระดับความดันให้อยู่ในเกณฑ์เป้าหมาย

อาการของภาวะความดันโลหิตสูง
            ส่วนใหญ่ผู้ป่วยที่มีภาวะความดันโลหิตสูงมักไม่ปรากฏอาการใด ๆ

การวินิจฉัยภาวะความดันโลหิตสูง
            ผู้ป่วยที่มาพบแพทย์หรือพยาบาลมักจะกังวล ทำให้เมื่อวัดความดันโลหิตแล้วสูงกว่าปกติอย่างนี้ยังไม่ถือว่าเป็นความดันโลหิตสูงผิดปกติ แต่ถ้าหากว่าวัดซ้ำในตั้งแต่ 2 ครั้งขึ้นไป ห่างกัน 1 สัปดาห์ถือว่ามีความดันโลหิตสูงผิดปกติ ยกเว้น ในกรณีที่วัดความดันโลหิตแล้วพบว่าสูงมาก และพบความผิดปกติของหัวใจ ดวงตา และไต แพทย์อาจพิจารณาให้เริ่มการรักษาได้เลย

การรักษาภาวะความดันโลหิตสูง
            ความดันโลหิตสูงที่ไม่ได้รับการรักษาสามารถก่อให้เกิดภาวะแทรกซ้อน ได้แก่ โรคหัวใจ และโรคหลอดเลือดสมอง ความเสี่ยงเหล่านี้จะเพิ่มขึ้นเมื่อความดันโลหิตสูงมากขึ้น การรักษาความดันโลหิตให้อยู่ในเกณฑ์ปกติสามารถจะลดความเสี่ยงของการเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด หลอดเลือดสมอง และเสียชีวิตในที่สุด
 
การปรับเปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิต
การรักษาความภาวะดันโลหิตสูงมักจะเริ่มต้นด้วยการการปรับเปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิต ดังนี้    
        - ลดปริมาณเกลือในอาหารที่รับประทาน
        - ควบคุมน้ำหนักตัวให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ
        - หลีกเลี่ยงหรือลดการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์
        - หยุดสูบบุหรี่
        - ออกกำลังกายตั้งแต่ 30 นาทีต่อวันขึ้นไป 5 – 6 วันต่อสัปดาห์
 
เอกสารอ้างอิง
2013 ESH/ESC Guidelines for the management of arterial hypertension

 

Takeda Global

Takeda Global

Takeda Pharma